Teksty Liturgiczne: Iz 11,1-10; Rz 15,4-9; Mt 3,1-12
Adwent oznacza okres oczekiwania na przyjście Pana. W okresie Adwentu Kościół wzywa nas nie tylko do czujności i czuwania, ale przede wszystkim do ożywienia naszej wiary. Ukazuje nam postać św. Jana Chrzciciela, człowieka żywej i głębokiej wiary. W oparciu o wiarę wzywał on naród wybrany i jednocześnie wzywa także i nas do przygotowania się na przyjście Pana. Jan Chrzciciel, jak mówił prorok Izajasz o nim, to „głos wołającego na pustyni: przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki.” Nie ma lepszego przygotowania na przyjście Pana jak nawrócenie, pojednanie z Bogiem i wyprostowanie swoich ścieżek, czyli dróg swojego życia, często pokrzywionych przez słowa, myśli, pychę i czyny, którymi karmi się grzech, i którymi posługuje się niewiara. I to wszystko trzeba wyprostować. Żąda od nas Jezus należytego Jego poznania. Jeśli mamy przyjąć Jego naukę i mamy tę naukę realizować w naszym życiu, musimy najpierw się z Nim zapoznać. Kim On właściwie jest dla mnie, dla każdego człowieka? Jan Chrzciciel nazywa Go „mocniejszym od siebie” i przekonywał z wielką mocą i wiarą, że Jezus – Mesjasz, który przyjdzie, to ten zapowiedziany przez proroków i wyczekiwany. Dlatego „ciągnęła do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy.”
Czeka nas na co dzień wielki wysiłek: „Niech każda góra i wzgórze będzie zniżone, niech krzywe drogi staną się prostymi. A wtedy każdy człowiek ujrzy zbawienie Boże.” Każdy, a więc i ja. Bóg nigdy nie wątpi w człowieka i z góry nie potępia. Człowiek opromieniony jest Bożą miłością. Bóg mieszka w człowieku przez daną łaskę chrztu św. i inne sakramenty i przez miłość. Sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński podkreślał, że „jesteśmy zawsze pociągani do Boga przez to, co w nas jest z Boga.” Zawsze możemy liczyć na Boga, ale trzeba Bogu zaufać. Ludzie często słyszą złorzeczenia na pijaństwo, chuligaństwo i różne inne słabości, a nie słyszą o grzechach niewiary i nieufności wobec Boga, co jest istotnym źródłem wszystkich nieszczęść świata i moralnych klęsk społecznych. Dlatego obudźmy nadzieję, umocnijmy nasza wiarę. Albowiem Pan bliski jest tym wszystkim, którzy szukają Go szczerym sercem.

Ks. Proboszcz Józef Zielonka

 

 

Homilia św. Jana Chryzostoma, biskupa

Pięć dróg pojednania z Bogiem

Czy chcecie, bym przypomniał drogi pojednania z Bogiem? Są liczne i różnorodne, a wszystkie prowadzą do nieba. Pierwszą jest potępienie własnych grzechów. "Wyznaj najpierw swe grzechy, aby otrzymać usprawiedliwienie". Dlatego Prorok mówił: "Rzekłem: Wyznaję nieprawość moją wobec Pana, a Tyś darował winę mego serca". Uznaj zatem swe grzechy. To wystarczy, aby Pan ci przebaczył. Kto bowiem wyznaje swe grzechy, niełatwo powróci do nich na nowo. Porusz swoje sumienie, twego wewnętrznego oskarżyciela, abyś nie spotkał oskarżyciela przed trybunałem Pana. Ta droga pojednania jest najlepsza. 

Istnieje także druga, nie gorsza od poprzedniej, a mianowicie: nie pamiętać doznanych krzywd, panować nad gniewem, darować winy bliźnim. Tak czyniąc otrzymamy odpuszczenie win, których dopuściliśmy się względem Pana. To drugi sposób oczyszczenia się z grzechów: "Jeśli bowiem - mówi Pan - przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski". 

Chcesz poznać trzecią drogę nawrócenia? Jest nią należyta, żarliwa, płynąca z głębi serca modlitwa. 

Jeśli chcesz znać jeszcze czwartą, wymienię jałmużnę. Posiada naprawdę wielką moc. 

Ponadto, jeśli ktoś postępuje z pokorą i skromnością, to taka jego postawa usuwa grzechy w nie mniejszym stopniu niż już wymienione. Świadkiem ów celnik, który nie mógł przynieść dobrych czynów, ale w ich miejsce ofiarował cnotę pokory, i w ten sposób uwolnił się od ciężkiego brzemienia grzechów. 

Oto ukazaliśmy pięć dróg pojednania z Bogiem. Pierwsza polega na uznaniu grzechów, druga na darowaniu bliźnim krzywd, trzecia na modlitwie, czwarta prowadzi przez jałmużnę, piąta przez pokorę. 

Nie bądź przeto bezczynny, ale codziennie postępuj tymi drogami. Są bowiem łatwe, i ubóstwem nie możesz się wymawiać. Jeśli nawet żyjesz w wielkim niedostatku, możesz wyzbyć się gniewu, odznaczać się pokorą, modlić się wytrwale i wyznawać grzechy, a żadne ubóstwo nie będzie ci przeszkodą. Ale cóż mówię? Nawet na tej drodze pokuty, na której wypada dzielić się pieniędzmi (mam na myśli jałmużnę), ubóstwo nie przeszkadza w wypełnieniu przykazania. Pokazała to wdowa, która ofiarowała dwa pieniążki. 

Skoro więc nauczyliśmy się sposobu leczenia naszej duszy, korzystajmy z tych lekarstw, abyśmy po odzyskaniu zdrowia mogli z ufnością przystąpić do świętego stołu, abyśmy z wielką radością podążali na spotkanie Chrystusa, Króla chwały, i na zawsze osiągnęli dobra wieczne przez łaskę, miłosierdzie i dobroć Jezusa Chrystusa, naszego Pana.

 
  • ADWENTOWY DZIEŃ SKUPIENIA DLA ZWIĄZKÓW NIESAKRAMENTALNYCH
    Adwentowy Dzień Skupienia dla osób żyjących w związkach niesakramentalnych odbędzie się w niedzielę 11 grudnia w Domu Archikatedralnym w Częstochowie, ul. Ogrodowa 24/44 od godz. 15.00. Prosimy Księży Proboszczów o przekazanie tej wiadomości zainteresowanym osobom. Odpowiedzialny za organizację spotkania jest Ks. mgr Wojciech GAURA. Kontakt: tel. kom.: 600-941-805 lub mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. .

  • DUSZPASTERSTWO ZWIĄZKÓW NIESAKRAMENTALNYCH
    Prosimy Księży Proboszczów o zwrócenie uwagi, że ulega zmianie godzina spotkań dla par żyjących w związkach niesakramentalnych. Od grudnia będą się one odbywać w każdą drugą niedzielę miesiąca o godz. 15.00, w kaplicy Archidiecezjalnego Domu przy ul. Ogrodowej nr 24/44 (Radio „Fiat”). Dodatkowe ^informacje można uzyskać u ks. Wojciecha GAURY, który jest odpowiedzialny za tę formę duszpasterstwa w naszej Archidiecezji (tel. 600-941-805).

  • STUDIUM ŻYCIA RODZINNEGO PRZY INSTYTUCIE TEOLOGICZNYM
    Plenarne zajęcia dla I i II roku Studium odbędą się w sobotę 10 XII br. w godz. 9.00 - 16.00. Konsultacje indywidualne dla wszystkich studentów odbywają się we wtorki i piątki w godz. 17.00 - 19.00 w Ośrodku Duszpasterstwa Rodzin (ul. Św. Barbary 41).

  • UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ RODZINY
    Uroczystość powyższa przypada w piątek po Bożym Narodzeniu, tj. 30 grudnia br. W parafiach jest to bardzo dobry dzień do odnowienia przyrzeczeń małżeńskich. W naszej Bazylice Archikatedralnej - Sanktuarium Świętej Rodziny - SUMA ODPUSTOWA będzie odprawiona o godz. 18.00. Zapraszamy szczególnie wszystkich duszpasterzy rodzin i doradców życia rodzinnego z naszej Archidiecezji.

  • SPECJALISTYCZNA PORADNIA RODZINNA
    Zapraszamy do korzystania ze Specjalistycznej Poradni Rodzinnej działającej przy Ośrodku Duszpasterstwa Rodzin (ul. Św. Barbary 41). Dyżury w poradni: poniedziałki, środy i czwartki od godz. 14.00 do 19.00, oraz wtorki i piątki od 17.00 do 19.00. W godzinach tych będzie możliwa również konsultacja na telefon nr: 34/324-72-51
 

Trzeźwość w świetle Pisma Świętego

Pismo Święte ukazuje fakt, że od początku historii ludzkości jednym z poważnych zagrożeń było nadużywanie alkoholu oraz związane z tym grzechy i powikłania w relacjach międzyludzkich. Biblia wprawdzie stwierdza, że wino - jedyny znany w tamtych czasach napój alkoholowy - jest darem od Boga, bo „rozwesela serce człowieka” (Ps 104,15), jednak to abstynencję ukazuje jako drogę prorocką dla tych, którzy w szczególny sposób chcą świadczyć o miłości do Boga i bliźniego (por. Lb 6,3; Sdz 13,4). Szczęście to coś innego niż przyjemność, jaką może dać wino (por. Syr 31, 28; Prz 23, 31). Nadużywanie wina jest podobne do grzechu pierworodnego, bo jest pragnieniem, by być szczęśliwym bez wysiłku i natychmiast - w złudnym poczuciu własnej wielkości. Stary Testament ukazuje drastyczne czasem sceny związane z grzechem pijaństwa i równie drastyczne konsekwencje takich grzechów. Przykładem może być pijany Noe, poniżony przez własnego syna (por. Rdz 9, 20-25), Lot upojony winem w celach kazirodczych (por. Rdz 19, 31-36), a także karygodna postawa pijanych władców i wodzów (por. Est 3,15; 5,6; Jdt 12,20-13). Również Nowy Testament przedstawia dramatyczne konsekwencje utraty trzeźwości. Przykładem jest Herodiada, która poprzez swoją córkę wymusza na pijanym Herodzie ścięcie św. Jana Chrzciciela (por. Mt 14, 5-11).

 

Członkowie i wolontariusze Częstochowskiego Stowarzyszenia Na Rzecz Osób Niepełnosprawnych „PERASADA”, działającego przy Domu Pomocy Społecznej ul. Kontkiewicza 2 serdecznie dziękują wszystkim Mieszkańcom Dzielnicy Wyczerpy-Aniołów, którzy głosowali w III edycji Budżetu Obywatelskiego.

 

 

Tegoroczna 26 pielgrzymka Communio in Christo na Jasną Górę odbyła się 10 i 11 września. Przebiegała w klimacie „Jubileuszu Miłosierdzia”, ustanowionego przez Ojca Świętego Franciszka pod hasłem „MIŁOSIERNI JAK OJCIEC” oraz w klimacie przypadającego w tym roku 32-lecia istnienia Zakonu Communio in Christo. W pielgrzymce uczestniczyła delegacja Domu Macierzystego w Mechernich z ks. Jaisonem, Siostrą Rose i tłumaczką Ewą Bochynek.

Grupa przyjaciół i członków Communio in Christo w Częstochowie

Homilię na Mszy Św. wygłosił ks. Zielonka. Powiedział m. in., że Communio in Christo to Zakon powołany do życia przez Matkę Marię Teresę, mistyczkę i charyzmatyczkę w duchu Soboru Watykańskiego II. Matka Maria Teresa była szczególnym „narzędziem Bożym”. Realizacja postanowień Soboru Watykańskiego II nadal stanowi dla nas i całego Kościoła wielkie wyzwanie. Przesłanie zakonu Communio in Christo „Caritas est vivere in Deo” – miłość bliźniego jest życiem w Bogu, stanowi dla nas główne wskazanie. Communio in Christo definiuje się jako pomoc dla Kościoła i świata w ich aktualnych potrzebach. Patrząc na tę Wspólnotę z perspektywy dnia dzisiejszego oczami wiary, dostrzegamy bowiem wyraźnie, że jest ona dziełem Bożej Opatrzności. Zrodziło się ona nie bez twórczego udziału wielu osób, które stawały się wybranymi narzędziami w ręku Stwórcy.

Szczególnym „narzędziem Bożym” była Założycielka Wspólnoty – Zakonu Communio in Christo, Matka Maria Teresa, wielka mistyczka i charyzmatyczna naszych czasów, w której realizacja postanowień Soboru Watykańskiego II nadal stanowi dla naszego Kościoła wielkie wyzwanie.

To wielkie dzieło, jakim jest Communio, nie zrodziło się ze względów ludzkich, ale z woli samego Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, który pragnął, aby ta Wspólnota miała udział w zbawczym Dziele Boga, aby stał się „znakiem jedności i świętości Kościoła.” (Decretum Laudis)

Communio in Christo skłania nas dzisiaj do wielkiej radości i refleksji nad jego wyjątkowością w życiu każdego z nas, złączonych z Matką Marią Teresą. Ona była tym znakiem, któremu sprzeciwiać się będą. Ks. Zielonka stwierdził w homilii: „My, bliżej złączeni ze Wspólnotą i jego Założycielką, dobrze wiemy o tym, jakże wielu było tych, którzy sprzeciwiali się uznaniu charyzmatu Matki Marii Teresy. W Decretum Laudis czytamy, że „członkowie Communio in Christo żyją w świadomości, że Matka Maria Teresa obdarzona była nadzwyczajnym i uniwersalnym charyzmatem dla Kościoła”. Chciałbym w pełni poświadczyć, tutaj u stóp Matki Bożej, przed Jej cudownym wizerunkiem, swój osobisty związek z Zakonem, który rozpoczął się w moim życiu w 1987 r. kiedy na ręce Matki Marii Teresy 8.12.1988 r. składałem swoje przyrzeczenia. Zanim to nastąpiło, moja fascynacja jej osobą i Zakonem rozpoczęła się na wiele miesięcy wcześniej, kiedy jako jeden z pierwszych polskich kapłanów przyjechałem do domu macierzystego w Mechernich. Miałem ogromną radość i szczęście wielokrotnie rozmawiać z Matką Teresą. Uczestniczyłem także w jej pogrzebie i bywałem wielokrotnie na jej grobie. Towarzyszyłem i uczestniczyłem, i nadal uczestniczę w życiu Zakonu, biorąc udział we wszystkich jego wydarzeniach.

Grupa Communio przed katedrą w Częstochowie

Ten dzisiejszy dzień kolejnej pielgrzymki jest dla nas wszystkich okazją do odnowienia charyzmatu właściwego dla Zakonu Communio in Christo oraz ponownego odczytania intencji i ideałów wyznaczonych przez Założycielkę Wspólnoty, Matkę Marie Teresę, oraz włączenie się w ten wielki nurt odnowy duchowej świata. „Słowami bł. Jana Pawła II wołam: >Maryjo, zawierzamy Tobie całe Communio na czele z Ks. Superiorem Generalnym ks. Karlem Heinz Hausem, uproś Twego Boskiego Syna, aby ci, którzy otrzymali dar naśladowania Go przez swą konsekrację, umieli o Nim świadczyć swoim przemienionym życie<”.”

W dalszej części homilii mszalnej, ks. Zielonka podkreślił znaczenie miłości, która jest życiem w Bogu i przytoczył słowa ks. bpa Antoniego Długosza, wygłoszone dwa lata temu podczas pielgrzymki, gdy w homilii podkreślił zbieżności między życiem św. Jana Pawła II i Matki Marii Teresy oraz św. s. Faustyny, która prosiła: „Panie Jezu, daj mi Twoje oczy, abym nimi patrzyła na ludzi, daj mi Twoje ręce, aby nimi czynić dobro, daj mi Twoje serce, abym nim kochała każdego człowieka”. Ks. bp Długosz powiedział: „To wszystko zostawiam waszej Wspólnocie i życzę, abyście i wy szli za Chrystusem, mieli Jego ręce, oczy i serce, abyście w szczególny sposób byli zapatrzeni w cierpienie ludzi, bo w człowieku cierpiącym cierpi sam Chrystus”. Communio in Christo działa w Europie, Azji, Afryce i Ameryce. To znamię i doświadczenie powszechności Kościoła obecne w Communio podkreślił ks. Karl- Heinz Haus – Przeor Generalny zakonu w liście odczytanym podczas jednej z konferencji: „Wspólnie tworzymy Kościół wyruszający w drogę i wspólnie obwieszczamy przesłanie Matki Marii Teresy: «Miłość bliźniego jest życiem w Bogu». W ten sposób żyjemy i działamy w imię jednego ducha, w jednej wspólnocie w Chrystusie, w jednym Kościele Matce Wiary oraz pod opieką Matki Bożej – poza wszelkimi granicami oraz nie bacząc na bariery językowe”.

 

Z ks. Józefem Zielonką - diecezjalnym duszpasterzem trzeźwości archidiecezji częstochowskiej oraz kapelanem i terapeutą Poradni Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia w Częstochowie - rozmawia Anna Wyszyńska

ANNA WYSZYŃSKA: - Co mówią statystyki na temat liczby osób uzależnionych od alkoholu?

KS. JÓZEF ZIELONKA: - Jest to ogromna liczba. Statystki podają, że w Polsce jest ok. 1 min 200 tys. alkoholików oraz ok. 2 min osób pijących ryzykownie, to znaczy dużo i często. Alkoholizm nigdy nie dotyczy jedynie osoby uzależnionej, jest to tragedia jego i jego rodziny. Możemy więc przyjąć, że z powodu choroby alkoholowej i nadmiernego spożycia alkoholu w naszym kraju cierpi ok. 6-7 min osób.

Jak można im pomóc?

Przede wszystkim trzeba przyswoić sobie kilka podstawowych pojęć dotyczących alkoholizmu. Musimy mieć świadomość, że jest to choroba, i to choroba nieuleczalna. Jak dotąd, nie ma na nią lekarstwa, nie wynaleziono tabletki, którą można by zwalczyć alkoholizm. Jedyną możliwością opanowania nałogu jest całkowita abstynencja, do końca życia. Większość osób uzależnionych nie jest w stanie podjąć decyzji, by wyrzec się alkoholu na zawsze. Dlatego konieczna jest pomoc duchowa i specjalistyczna, dlatego istnieją kluby abstynenckie.

W terapii ważne są trzy fundamenty. Alkoholik musi mieć oparcie w rodzinie i musi być aktywny, to znaczy musi mieć czas wypełniony pracą, obowiązkami, wolontariatem, sportem lub innymi zajęciami. Musi też odizolować się od środowiska, które stwarza okazje i nakłania go do picia - jeżeli to środowisko pracy, trzeba zmienić pracę, jeżeli sąsiedztwo - przeprowadzić się. Trzecim fundamentem jest życie duchowe: modlitwa, Msza św., korzystanie z sakramentów. Bez rozwoju życia duchowego i siły, jaką ono daje, łatwo będzie zejść z tej drogi. Jest to droga długa i trudna, ale innej nie ma.

Zdarza się, że osoby wychodzące z uzależnienia alkoholowego wpadają w pułapkę innego uzależnienia.

Jest taki mechanizm i trzeba o tym pamiętać. Oprócz uzależnień od substancji chemicznych, takich jak alkohol, nikotyna, kofeina, amfetamina czy wiele innych, mamy do czynienia z uzależnieniami tzw. behawioralnymi: od Internetu, hazardu, gier komputerowych, od zakupów, kiedy człowiek stopniowo traci kontrolę nad swoim zachowaniem. Znamy przypadek uzależnienia od toto-lotka, gdy ktoś myśląc obsesyjnie o głównej wygranej, wypełniał coraz więcej kuponów, stracił wszystko i jeszcze zaciągnął długi. Jednak szczęśliwe udało mu się wrócić do normalnego życia i odbudować więzi rodzinne.

Od czego zacząć terapię, do jakiej instytucji należy się zgłosić?

Może to być komisja rozwiązywania problemów alkoholowych - miejska lub gminna - bo każda gmina w Polsce ma swój program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Można się zgłosić do poradni odwykowej lub jeżeli takiej nie ma w miejscu zamieszkania, do poradni ogólnej. W Częstochowie przy ul. Ogrodowej działa Ośrodek Terapii Uzależnień od Alkoholu. W wielu miastach działają grupy AA, czyli Anonimowych Alkoholików i Al-Anon - grupy samopomocowe dla rodzin osób uzależnionych. Można poprosić o informacje pod numerem tzw. niebieskiej linii: 22 668-70-00. Pomocą, radą , duchowym i modlitewnym wspar-ciem służy także Kościół, który angażuje się w działania na rzecz trzeźwości, tworzy organizacje i stowarzyszenia, których celem jest pomoc uzależnionym, wspiera bractwa i ruchy trzeźwościowe. Specjalną okazją do modlitwy o trzeźwość narodu jest sierpień, a także pierwszy tydzień Wielkiego Postu. W duszpasterstwie parafialnym zachęcamy jednak, aby o trzeźwość w Polsce modlić się przez cały rok, codziennie odmawiając w intencji „Pod Twoją obronę”. Wychował w trzeźwości jest bardzo ważne – alkohol  alkoholizm niszczą osobowość człowieka i jego rodzinę, prowadzą do grzechów, przestępstw, wypadków i innych nieszczęść. Boli kiedy na ulicach widzimy słaniających się ml dych ludzi lub butelki po alkoholu porzucone w parkach i lasach.

Wiele mówi się o alkoholizmie, ale próbie narasta.

W mediach świeckich o problemie alk 1 holizmu mówi się niewiele, a o abstynencji prawie wcale. Niektórzy z tej cnoty wyśmiewają się, nie rozumiejąc do końca, czym ona jest i jakie znaczenie ma w życiu osobisty i społecznym. Bardzo potrzebna jest zmiana na obyczajowości, przyjęcie zasady, że jako chrześcijanie nigdy nie nadużywamy alkoholi jesteśmy zawsze trzeźwi i szanujemy abstynentów. Nie podajemy alkoholu kierującym pojazdami, dzieciom, młodzieży i kobietom w stanie błogosławionym. Picie alkohol przez matkę może skutkować narodzinami dziecka z FAS, czyli alkoholowym zespołem płodowym. Zwracamy uwagę, gdy alkohol jest sprzedawany osobom niepełnoletnim. Nikogo nie namawiamy, ani tym bardziej ni zmuszamy do picia. Szanujemy i propagujemy przyjęcia bezalkoholowe, uroczystości religijne - zwłaszcza I Komunię św. - obchodzimy w domu bez alkoholu. Warto również propagować inicjatywę „Wesel bez alkoholu” podjęta przez ks. Władysława Zązela. Jan Paweł I podczas Apelu Jasnogórskiego w 1987 i mówiąc o walce o trzeźwość narodu, podkreślał, że trzeba w tej dziedzinie odważnie iść pod prąd! Pod prąd społecznego nawyki i płytkiej opinii. Pod prąd ludzkiej słabości Pod prąd źle rozumianej „wolności". Niech te słowa będą dla nas drogowskazem.

Przedruk: "Niedziela", nr. 35, s. 3)

 

Pielgrzymka parafialna na Jasną Górę odbyła się 18 sierpnia 2016r. Co roku, w ramach Nowenny do Matki Bożej Częstochowskiej, począwszy od 17 sierpnia, parafie częstochowskie odbywają pielgrzymkę do Matki Bożej na Jasną Górę. Codziennie pielgrzymuje po kilka parafii, aby o godz. 1830 uczestniczyć w Eucharystii, sprawowanej m. in. przez kapłanów z tych parafii na szczycie jasnogórskim. Pielgrzymka nasza wyszła z kościoła Św. Jacka po modlitwie i błogosławieństwie, udzielonym przez ks. Proboszcza Józefa Zielonkę o godz. 1530.

W pielgrzymce uczestniczyło osiemdziesiąt parafian. Pielgrzymi: młodzież, dzieci, schola parafialna i starsi, podczas pielgrzymki,( trasę z kościoła Św. Jacka na Jasną Górę pokonywali pieszo) modlili się pieśniami, różańcem, modlitwami  na tę okazję specjalnie ułożonymi i Koronką do Bożego Miłosierdzia.

Kleryk Sebastian Kosecki

nowy 2nowy obraznowy obraz3nowy obraz4nowy obraz5nowy obraz6

SIGE by Kubik-Rubik.de