Teksty Liturgiczne: Ez 2,2-5; 2 Kor 12,7-10; Mk 6,1-6
    Św. Marek Ewangelista prezentuje nam w dzisiejszej Ewangelii postawę niedowiarstwa ludzi wobec Jezusa, wobec jego nauki i Jego mądrości. „Skąd on to ma? – pytają słuchający Żydzi. I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce… I powątpiewali o Nim”. Była to negatywna postawa kategorycznie odrzucająca Jezusa, w przeciwieństwie do tych, którzy przyjmowali Go z wiarą.
    Postawa niewiary cechowała mieszkańców Nazaretu, rodaków Jezusa. Nie zrozumieli Jego nauki. Nie mogło się im pomieścić w głowie, że syn zwykłego cieśli, prosty rzemieślnik, mógłby być prorokiem i Mesjaszem. Dlatego lekceważyli Jezusa. Jezus Przeżywając boleśnie tę niewiarę, z żalem i wyrzutem wypowiada pod ich adresem stwierdzenie, że: „tylko w swojej ojczyźnie i wśród swoich może być prorok tak lekceważony”. Ale Pan Jezus nie zrażał się ich niedowiarstwem. Nieustannie ich przekonywał, że jest prawdziwym prorokiem i obiecanym Mesjaszem i „przyszedł szukać i zbawić co było zginęło”.
    Co nam Jezus chce przez to powiedzieć?
    Przez swoją naukę i swoje czyny, pragnie obudzić naszą wiarę w Jego boskie posłannictwo jako Zbawcy i Odkupiciela, i w Jego słowo Boże, które jest dla nas duchem życia, mocą, i łaską. A jaka jest nasza postawa wobec przemawiającego do nas Boga? Jaka jest nasza postawa wobec Jego nauki, zawartej w Piśmie Św., w słowie przemawiającego do nas kapłana, w znakach czasu i w moim życiu?

    Ks. Proboszcz Józef Zielonka

     

    Zdjęcia z Uroczystości Bożego Ciała obchodzona w parafii p. w. św. Jacka w Częstochowie.

     

     

    Communio in Christo – dar dla Kościoła

    Program pielgrzymki członków i przyjaciół Communio in Christo
    Częstochowa – Jasna Góra
    12-13.09.2015r.

    „Ewangelia, proroctwo, nadzieja- życie konsekrowane w Kościele dzisiaj”

    Po raz kolejny pragniemy zaprosić wszystkich Członków i Przyjaciół Communio in Christo w Polsce na coroczne spotkanie- pielgrzymkę w Częstochowie na Jasną Górę, która odbędzie się 12.09- 13.09.2015 roku. Zawołaniem pielgrzymki są słowa hasła Roku Życia Konsekrowanego, ustanowionego przez Ojca Św. Franciszka: „EWANGELIA, PROROCTWO, NADZIEJA- ŻYCIE KONSEKROWANE W KOŚCIELE DZISIAJ”. W czasie dorocznej pielgrzymki pragniemy umocnić naszą wzajemną więź i więź z Communio in Christo oraz umocnić naszą wiarę i naszą duchowość.

     

    Ks. Józef Zielonka, Częstochowa
    Pojęcie charyzmatu we współczesnej teologii

    Poznanie w ogólności treści charyzmatu życia zakonnego jest warunkiem właściwego poznania konkretnego charyzmatu danego zakonu czy też jego Założyciela. Tak bowiem charyzmat życia zakonnego, jak i charyzmat Założyciela wpisują się w naturę charyzmatów Ducha Świętego i mogą być zrozumiane w świetle Objawienia i nauki Kościoła, a szczególnie w świetle Soboru Watykańskiego II.

    Znaczenie słowa charyzmat w świecie współczesnym uległo komercjalizacji i sekularyzacji. Często temu słowu przypisuje się różne treści, nie odpowiadające znaczeniu teologicznemu. Dlatego warto najpierw odwołać się do nauki św. Pawła, który określał charyzmat jako niezasłużony przez człowieka dar samego Boga, określony przez Chrystusa i towarzyszący czynom oraz słowom, a nawet widzeniom apostołów (por. 1 Kor 12, 7-9. 28. 30; Ga 3, 5; 2; zraz słowom, a nawet widzenia wypływającej z poznania istoty. Kor 12, 12; Dz 3, 1-10; 5,16)[1]. Według św. Pawła charyzmat jest harmonijnym uwolnieniem energii człowieka dokonanym przez Ducha, dla służby Bogu, we wspólnocie wierzących, jako uczestnictwo w Chrystusowej diakonii Ojcu dla zbawienie świata[2].

     

    ABSTYNENCJA

    Trzeźwość to określony styl życia i zdroworozsądkowy sposób myślenia, potrzebny każdemu człowiekowi, aby zachować i rozwijać swoją wolność. Być trzeźwym człowiekiem, to być wolnym człowiekiem. Żyjemy w czasach, kiedy bardzo łatwo człowiekowi odebrać wolność poprzez różnego rodzaju manipulacje, atrakcyjnie opakowane. Nie wszystko, co ładne i modne jest zdrowe dla człowieka. Dziś człowiek musi się uczyć każdego dnia trzeźwego stylu życia, musi uczyć się myśleć i to krytycznie, musi umieć zachować dystans wobec propozycji do niego kierowanych - łatwego i taniego sukcesu, szybkiego dobrobytu, ponieważ wszystko ma swoją cenę. Aby człowiek mógł się przeciwstawić własnym pokusom i tym, które płyną z zewnątrz potrzebuje mocy, potrzebuje być podłączony do źródła. Zakotwiczenie w Bogu jest jedyną gwarancją wolności człowieka.

    Dziś nie możemy mówić o trzeźwości tylko w kontekście osób uzależnionych od alkoholu i narkotyku, wtedy ona staje się koniecznością, krzyżem. Kiedy tak myślimy o trzeźwości, często ona się kojarzy negatywnie, tymczasem trzeźwość jest dobrem, które służy człowiekowi w jego życiowej samorealizacji.

     

    W Piśmie świętym nie znajdziemy żadnego traktatu o trzeźwości, podejmującego temat w sposób wyczerpujący. Wyraz trzeźwość (hebrajskie „musar”, greckie „sophrosyne”, łacińskie „sobrietas”, od bria tzn. miara) w językach Pisma świętego nie jest terminem jednoznacznym. Zakreśla co najmniej trzy pojęciowe obszary: najszerszy, szeroki i wąski. Trzeźwość w znaczeniu najszerszym oznacza umiar pojęty najbardziej ogólnie, umiejętność pod wielorakim względem wyboru złotego środka, słusznej drogi, a zatem: rozsądek, przytomność umysłu, roztropność, gotowość dc działania, kierowanie się rozumem, a nie tylko sercem i wyobraźnią (por. Rz 12,3 i 1 Tes 5,6). Trzeźwość w ujęciu szerokim określa umiar i powściągliwość w stosunku do przyjemności - głównie zmysłowych (por. Mdr 8, 7; Tt 2,12); jest zatem synonimem cnoty umiarkowania. Wreszcie trzeźwość w sensie wąskim wyraża przestrzeganie umiaru w używaniu napojów upajających, głównie wina (por. Syr 31,27-28).

    W Piśmie świętym Starego Testamentu nie znajdziemy potępienia napoju alkoholowego samego w sobie ani kategorycznego zakazu jego spożycia. Przeciwnie, wino stawiane jest na równi z innymi dziełami Bożymi. Z drugiej jednak strony Stary Testament daje niejednokrotnie wyraz przekonaniu, że w winie kryje się niebezpieczna pokusa nadużycia przyjemności zmysłowej. Usprawiedliwieniem dla potępienia nadużycia wina są wielorakie szkody i niebezpieczeństwa fizyczne i duchowe, na jakie wystawia stan nadużycia wina. Potępienie skutków upicia się nasuwa się jako wniosek np. z biblijnej przygody Noego, który był pierwszym hodowcą winogron i nadużył wina wskutek nie-świadomości jego działania, oraz z historii Lota, który w upojeniu dopuszcza się kazirodztwa z własnymi córkami. Z innych szkód ubóstwo jest w myśl Starego Testamentu częstym następstwem nadużycia wina. Picie wina i sycery jest nierzadko w Biblii synonimem głupoty, gdyż napoje te odbierają rozum. Picie wina i upijanie się jest przyczyną upadku moralnego, powodem do rozwiązłości, prowadzi do profanacji i zbezczeszczenia rzeczy świętych, wiedzie do podstępu, zemsty i zbrodni, jest szczególną hańbą dla kobiety.

     

    W dniach od 16 – 19 kwietnia 2015 r. odbyły się na Zamku Królewskim w Warszawie XXI Targi Wydawców Katolickich. Ks. Roman Szpakowski SDB, prezes Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w Polsce mówi: Naszą imprezą, Targami – Świętem Dobrej Książki – pragnęliśmy włączyć się w realizację hasła Roku Duszpasterskiego Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię, ale także w czas dziękczynienia za kanonizację Jana Pawła II, w Rok Jana Pawła II, jakim jest – zgodnie z uchwałą Sejmu RP – Rok 2015.

    Targi wpisały się także w przygotowanie do Jubileuszu 1050. rocznicy chrztu Polski i do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w roku 2016, a także w szereg innych wydarzeń: Rok Księdza Jana Twardowskiego, Rok Życia Konsekrowanego, Jubileusz 25-lecia działalności Caritas Polska.

    Wśród ponad 130 wystawców z całej Polski znakomicie prezentowało się stoisko przygotowane przez znane i zasłużone na rynku książek katolickich Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej „Bernardinum", zachęcające do lektury bogatą ofertą tytułów adresowanych do wszystkich grup odbiorców: dorosłych, młodzieży i dzieci, osób konsekrowanych i świeckich. Wydawnictwo „Bernardinum” stworzyło również możliwość szerokiej prezentacji książek  i wydawnictw związanych z historią i duchowością Zakonu Communio in Christo, osobą jego założycielki Matki Marii Teresy i duchowością chrześcijańską. Książki Matki Marii Teresy oraz superiora generalnego ks. Karla Heinza Hausa, a także członków Communio in Christo: abp. Wacława Depo – metropolity częstochowskiego, ks. prof. Stanisława Urbańskiego, ks. dr Józefa Zielonki cieszyły się zainteresowaniem publiczności, która licznie odwiedziła stoisko usytuowane w centrum ekspozycji targowej.

    Targi Katolickie są w Polsce wydarzeniem dużej rangi. W tym roku ich gościem honorowym było Państwo Watykańskie. Przewodniczącym delegacji i przedstawicielem Stolicy Apostolskiej był ks. kard. Gianfranco Ravasi, przewodniczący Papieskiej Rady Kultury. Specjalny Salon Stolicy Apostolskiej pozwolił odkryć i poznać bliżej historię i bogactwo kulturalne tego państwa. Salon prezentował m.in.:  Libreria Editrice Vaticana, Muzeum Watykańskie, Watykańska Biblioteka Apostolska, Tajne Archiwum Papieskie, Papieska Komisja Archeologiczna, Wydział Filatelistyczny i Numizmatyczny. Perłami  były rękopisy „Piekła” z „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri oraz „Iliada” Homera.

    Uroczyste otwarcie Targów odbyło się w Sali Kryształowej Zamku Królewskiego z udziałem abp. Celestiono Migliore – nuncjusza apostolskiego w Polsce, kard. Kazimierza Nycza – metropolity warszawskiego, abp. Henryka Hosera – metropolity warszawsko-praskiego oraz kard. Gianfranco Ravasiego. Przedstawiciel Stolicy Apostolskiej podczas otwarcia wygłosił wykład pt. "Kościół a media, wyzwanie dla Kościoła" na temat wad i zalet komunikowania się oraz jego wartości w relacjach wewnątrzkościelnych.

    Podczas Targów ogłoszono wyniki XVI edycji Nagrody Stowarzyszenia Wydawców Katolickich FENIKS 2015. Nagrodę główną przyznano kard. Gianfranco Ravasiemu, kard. Gerhardowi L. Müllerowi oraz o. Bazylemu Degórskiemu – paulinowi.

    Ks. Proboszcz Józef Zielonka

     

    Główny budynek obozowy

    29 kwietnia 2015r. odbyła się Ogólnopolska Pielgrzymka Duchowieństwa do Dachau w 70 rocznicę wyzwolenia obozu koncentracyjnego. Centralnym punktem uroczystości była Msza Św. koncelebrowana w kaplicy Śmiertelnego Lęku Chrystusa przez 30 biskupów pod przewodnictwem Ks. Arcybiskupa Gądeckiego z Poznania i ponad 600 kapłanów z Polski i Niemiec oraz około 1000 wiernych. Kazanie wygłosił Ks. Kardynał Marx, Arcybiskup Monachium. Po Mszy Św. i złożeniu kwiatów przy tablicy pamiątkowej, umieszczonej na zewnętrznej ścianie kaplicy i odmówieniu modlitwy za pomordowanych, zwiedzaniu terenów obozu (krematoriów, muzeum, kaplic: katolickiej, protestanckiej, prawosławnej i żydowskiej). Pielgrzymi udali się do katedry we Freising na modlitwę o pokój i pojednanie.

    Katedra we Freising

    Obóz koncentracyjny w Dachau został założony przez nazistów w 1933 roku. W pełni zaczął funkcjonować w 1940 r. Był to pierwszy obóz koncentracyjny na tak dużą skalę i stał się modelem dla zakładanych później obozów koncentracyjnych.

    Obóz ten był także miejscem wyniszczenia duchowieństwa, przez cały okres wojennego funkcjonowania obozu aż do wyzwolenia, tzn. do 29 kwietnia 1945 r. Po wybuchu wojny hitlerowcy przywozili do obozu w Dachau ludność z okupowanych państw europejskich. Wśród więźniów znalazło się także 2794 duchownych pochodzących z całej Europy – z m.in. z Polski, Niemiec, Francji, Czech, Holandii, Serbii. Największą liczbę uwięzionych księży stanowili Polacy – było ich 1773, spośród których 865 poniosło tam śmierć.
    O. Leon de Conninck SJ, wspomina o życiu w obozie koncentracyjnym Dachau. „Ten  kler rzeczywiście był z całej Europy: byli to przedstawiciele 138 diecezji i, myślę, 25  zgromadzeń zakonnych [...]. Tam znajdowała się cała hierarchia kościelna,   poczynając od biskupa (von   Clermont-Ferrand) aż do najmłodszych seminarzystów.   Były reprezentowane wszystkie wyznania chrześcijańskie: katolicy, prawosławni,  protestanci, starokatolicy [...].”